SEVGİLİ ARKADAŞLAR,
BENİ ÇOK DUYGULANDIRAN BU ÖYKÜYÜ OKUMANIZI İSTERİM.
GERÇEK SEVGİYİ UNUTANLARA...
L.G.E
Kocam bir mühendisti. Onunla sakin tabiatını sevdiğim için evlenmiştim.
Gel gör ki iki yıl nişanlılık ve beş yıl evlilikten sonra bu sükûnet beni yormaya başlamıştı.
Eşimin bir zamanlar çok sevdiğim bu özelliği artık beni huzursuz ediyordu.
İş ilişkiye gelince oldukça içli, hatta aşırı hassas bir kadınım. Romantik anlara, küçük bir
çocuğun şekere düşkünlüğü gibi can atıyorum. Oysa kocamın sakinliği, evliliğimize
romantizm katamaması beni aşktan almış, uzaklaştırmıştı. Sonunda kararımı ona da
açıkladım: Boşanmak istiyordum. şaşkınlıktan gözleri açılarak “Niye?” diye sordu.
“Gerçekten belli bir sebebi yok” dedim, “sadece yoruldum.” Bütün gece ağzını bıçak
açmadı. Bu hâli ise hayal kırıklığımı daha da artırmaktan başka bir işe yaramıyordu.
O ÇİÇEĞİ SENıN İÇİN KOPARAMAZDIM Sonunda sordu: “Seni caydırmak için ne
yapabilirim?” “ışte mesele tam da bu” dedim. “Sorunun cevabını kendin bulup kalbimi ikna
edebilirsen kararımdan vazgeçebilirim.” “Diyelim bir uçurumun kenarında bir çiçek var.
O çiçeği benim için koparmak, düşüp vücudunun bütün kemiklerinin kırılmasına, hattâ
ölümüne mâl olacak. Bunu benim için yapar mısın?” diye sordum. “Sana bunun cevabını
yarın vereceğim” dedi. Ertesi sabah uyandığımda evde yoktu. Boş bir süt şişesini mutfak
masasının üzerine koymuş, altına da bir not bırakmıştı. “Sevgilim” diye başlıyordu, “O çiçeği
senin için koparmazdım”... Okumaya devam ettim. “Çünkü her zaman yaptığın gibi
bilgisayarın altını üstüne getirip çökerttikten sonra monitörün önünde ağladığında, onu
tekrar düzeltebilmem için ellerime ihtiyacım var. Anahtarları her zaman evde unuttuğunu
bildiğimden, senden önce eve varabilmem üzere koşmam gerektiği için bacaklarıma
ihtiyacım var. Arabayı kullanmayı çok sevdiğin halde şehirde hep yolu kaybettiğinden, yolu
gösterebilmem için gözlerime ihtiyacım var. Sadık arkadaşının her ayki ziyaretinde sebep
olduğu karnındaki krampları rahatlatabilmem için avuçlarıma ihtiyacım var. Sabahtan
akşama kadar bilgisayara bakmaktan gözlerinin bozulması kaçınılmaz olduğundan,
yaşlandığımızda tırnaklarını kesebilmem, saçlarında beyaz telleri ayıklayabilmem, çiçeklerin
renginin gençliğinde senin yüzünün rengi gibi olduğunu söyleyebilmem için gözlerime
ihtiyacım var. Ama seni benden daha fazla seven biri varsa, evet o uçuruma gidip, o çiçeği
senin için koparırım bitanem.” AŞK HEP ORALARDA BİR YERDEDİR Baktım, mektuptaki
yazının mürekkepleri yer yer dağılıyordu. Gözyaşlarım mektuba düşüyordu. “Mektubu
okuduysan ve kalbin ikna olduysa lütfen kapıyı aç canım. Çok sevdiğin susamlı ekmek ve
taze sütle kapıda bekliyorum.” Koşarak kapıyı açtım. Ellerinde sıkıca tuttuğu susamlı ekmek
ve sütle kapının önündeydi.Artık çok iyi biliyordum: Beni ondan daha çok kimse sevemezdi.
O çiçeği uçurumun kenarında bırakmaya karar verdim. ışte bu gerçek aşktı. Çiçekler ve
romantik dakikalar ilişkinin başlaması için elbette gereklidir. Bir zaman sonra bunlar gitse
de gerçek aşkın sütunu ebedi kalır.
| 
